Mga Awit 102

Kabanata 102

א תְּ֭פִלָּה לְעָנִ֣י כִֽי־יַעֲטֹ֑ף וְלִפְנֵ֥י יְ֝הוָ֗ה יִשְׁפֹּ֥ךְ שִׂיחֽוֹ׃
1 Isang panalangin ng nagdurusa, kapag siya'y nanlulupaypay at ibinubuhos niya sa harap ng Walang-Hanggan ang kanyang hinaing.
ב יְ֭הוָה שִׁמְעָ֣ה תְפִלָּתִ֑י וְ֝שַׁוְעָתִ֗י אֵלֶ֥יךָ תָבֽוֹא׃
2 O Walang-Hanggan, dinggin Mo ang aking panalangin, at hayaang makarating sa Iyo ang aking pagdaing.
ג אַל־תַּסְתֵּ֬ר פָּנֶ֨יךָ ׀ מִמֶּנִּי֮ בְּי֪וֹם צַ֫ר לִ֥י הַטֵּֽה־אֵלַ֥י אָזְנֶ֑ךָ בְּי֥וֹם אֶ֝קְרָ֗א מַהֵ֥ר עֲנֵֽנִי׃
3 Huwag Mong ikubli sa akin ang Iyong mukha sa araw ng aking kagipitan; ikiling Mo sa akin ang Iyong tainga; sa araw na ako'y tumawag, agad Mo akong sagutin.
ד כִּֽי־כָל֣וּ בְעָשָׁ֣ן יָמָ֑י וְ֝עַצְמוֹתַ֗י כְּמוֹ־קֵ֥ד נִחָֽרוּ׃
4 Sapagkat naubos sa usok ang aking mga araw, at ang aking mga buto ay natigang na gaya ng apuyan.
ה הוּכָּֽה־כָ֭עֵשֶׂב וַיִּבַ֣שׁ לִבִּ֑י כִּֽי־שָׁ֝כַ֗חְתִּי מֵאֲכֹ֥ל לַחְמִֽי׃
5 Ang aking puso ay nasaktan na gaya ng damo at natuyo, sapagkat nakalimutan ko nang kainin ang aking tinapay.
ו מִקּ֥וֹל אַנְחָתִ֑י דָּבְקָ֥ה עַ֝צְמִ֗י לִבְשָׂרִֽי׃
6 Dahil sa tinig ng aking pagdaing, ang aking mga buto ay dumikit na sa aking laman.
ז דָּ֭מִיתִי לִקְאַ֣ת מִדְבָּ֑ר הָ֝יִ֗יתִי כְּכ֣וֹס חֳרָבֽוֹת׃
7 Ako'y naging tulad ng pelikano sa ilang; ako'y naging gaya ng kuwago sa mga guho.
ח שָׁקַ֥דְתִּי וָאֶֽהְיֶ֑ה כְּ֝צִפּ֗וֹר בּוֹדֵ֥ד עַל־גָּֽג׃
8 Ako'y nagbabantay nang walang tulog, at ako'y naging gaya ng ibong nag-iisa sa bubungan.
ט כָּל־הַ֭יּוֹם חֵרְפ֣וּנִי אוֹיְבָ֑י מְ֝הוֹלָלַ֗י בִּ֣י נִשְׁבָּֽעוּ׃
9 Buong araw akong nilalait ng aking mga kaaway; ang mga nanunuya sa akin ay ginagamit ang aking pangalan sa kanilang panunumpa.
י כִּי־אֵ֭פֶר כַּלֶּ֣חֶם אָכָ֑לְתִּי וְ֝שִׁקֻּוַ֗י בִּבְכִ֥י מָסָֽכְתִּי׃
10 Sapagkat abo ang kinakain ko na parang tinapay, at hinahaluan ko ng luha ang aking inumin,
יא מִפְּנֵֽי־זַֽעַמְךָ֥ וְקִצְפֶּ֑ךָ כִּ֥י נְ֝שָׂאתַ֗נִי וַתַּשְׁלִיכֵֽנִי׃
11 dahil sa Iyong poot at sa Iyong galit; sapagkat itinaas Mo ako, at pagkatapos ay itinapon Mo ako.
יב יָ֭מַי כְּצֵ֣ל נָט֑וּי וַ֝אֲנִ֗י כָּעֵ֥שֶׂב אִיבָֽשׁ׃
12 Ang aking mga araw ay gaya ng aninong humahaba, at ako'y natutuyo na gaya ng damo.
יג וְאַתָּ֣ה יְ֭הוָה לְעוֹלָ֣ם תֵּשֵׁ֑ב וְ֝זִכְרְךָ֗ לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃
13 Ngunit Ikaw, O Walang-Hanggan, ay nakaluklok magpakailanman, at ang pag-alaala sa Iyo ay nananatili sa lahat ng salinlahi.
יד אַתָּ֣ה תָ֭קוּם תְּרַחֵ֣ם צִיּ֑וֹן כִּי־עֵ֥ת לְ֝חֶֽנְנָ֗הּ כִּי־בָ֥א מוֹעֵֽד׃
14 Ikaw ay babangon at mahahabag sa Zion, sapagkat panahon na upang kahabagan siya, sapagkat dumating na ang itinakdang panahon.
טו כִּֽי־רָצ֣וּ עֲ֭בָדֶיךָ אֶת־אֲבָנֶ֑יהָ וְֽאֶת־עֲפָרָ֥הּ יְחֹנֵֽנוּ׃
15 Sapagkat iniibig ng Iyong mga lingkod ang kanyang mga bato, at mahal nila maging ang kanyang alabok.
טז וְיִֽירְא֣וּ ג֭וֹיִם אֶת־שֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וְֽכָל־מַלְכֵ֥י הָ֝אָ֗רֶץ אֶת־כְּבוֹדֶֽךָ׃
16 At ang mga bansa ay matatakot sa pangalan ng Walang-Hanggan, at ang lahat ng hari sa lupa ay matatakot sa Iyong kaluwalhatian.
יז כִּֽי־בָנָ֣ה יְהוָ֣ה צִיּ֑וֹן נִ֝רְאָ֗ה בִּכְבוֹדֽוֹ׃
17 Sapagkat itinayo ng Walang-Hanggan ang Zion; Siya'y nahayag sa Kanyang kaluwalhatian.
יח פָּ֭נָה אֶל־תְּפִלַּ֣ת הָעַרְעָ֑ר וְלֹֽא־בָ֝זָ֗ה אֶת־תְּפִלָּתָֽם׃
18 Siya'y bumaling sa panalangin ng mga hikahos, at hindi Niya hinamak ang kanilang panalangin.
יט תִּכָּ֣תֶב זֹ֭את לְד֣וֹר אַחֲר֑וֹן וְעַ֥ם נִ֝בְרָ֗א יְהַלֶּל־יָֽהּ׃
19 Isusulat ito para sa susunod na salinlahi, at ang bayang lilikhain ay magpupuri sa Walang-Hanggan.
כ כִּֽי־הִ֭שְׁקִיף מִמְּר֣וֹם קָדְשׁ֑וֹ יְ֝הוָ֗ה מִשָּׁמַ֤יִם ׀ אֶל־אֶ֬רֶץ הִבִּֽיט׃
20 Sapagkat ang Walang-Hanggan ay dumungaw mula sa kaitaasan ng Kanyang kabanalan; mula sa langit ay tinunghayan Niya ang lupa,
כא לִ֭שְׁמֹעַ אֶנְקַ֣ת אָסִ֑יר לְ֝פַתֵּ֗חַ בְּנֵ֣י תְמוּתָֽה׃
21 upang dinggin ang daing ng bilanggo, upang palayain ang mga itinakda sa kamatayan,
כב לְסַפֵּ֣ר בְּ֭צִיּוֹן שֵׁ֣ם יְהוָ֑ה וּ֝תְהִלָּת֗וֹ בִּירוּשָׁלִָֽם׃
22 upang ipahayag sa Zion ang pangalan ng Walang-Hanggan, at ang Kanyang kapurihan sa Jerusalem,
כג בְּהִקָּבֵ֣ץ עַמִּ֣ים יַחְדָּ֑ו וּ֝מַמְלָכ֗וֹת לַעֲבֹ֥ד אֶת־יְהוָֽה׃
23 kapag ang mga bayan ay sama-samang nagtipon, at ang mga kaharian, upang paglingkuran ang Walang-Hanggan.
כד עִנָּ֖ה בַדֶּ֥רֶךְ כחו [כֹּחִ֗י] קִצַּ֥ר יָמָֽי׃
24 Pinahina sa daan ang aking lakas; pinaikli ang aking mga araw.
כה אֹמַ֗ר אֵלִ֗י אַֽל־תַּ֭עֲלֵנִי בַּחֲצִ֣י יָמָ֑י בְּד֖וֹר דּוֹרִ֣ים שְׁנוֹתֶֽיךָ׃
25 Sinasabi ko: “O aking Diyos, huwag Mo akong kunin sa kalagitnaan ng aking mga araw; ang Iyong mga taon ay nananatili sa lahat ng salinlahi.”
כו לְ֭פָנִים הָאָ֣רֶץ יָסַ֑דְתָּ וּֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ שָׁמָֽיִם׃
26 Noong una pa ay inilagay Mo ang saligan ng lupa, at ang langit ay gawa ng Iyong mga kamay.
כז הֵ֤מָּה ׀ יֹאבֵדוּ֮ וְאַתָּ֪ה תַ֫עֲמֹ֥ד וְ֭כֻלָּם כַּבֶּ֣גֶד יִבְל֑וּ כַּלְּב֖וּשׁ תַּחֲלִיפֵ֣ם וְֽיַחֲלֹֽפוּ׃
27 Sila'y maglalaho, ngunit Ikaw ay mananatili; silang lahat ay lalaspagin na parang damit; gaya ng kasuotan ay papalitan Mo sila, at sila'y mapapalitan.
כח וְאַתָּה־ה֑וּא וּ֝שְׁנוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א יִתָּֽמּוּ׃
28 Ngunit Ikaw ay Ikaw pa rin, at ang Iyong mga taon ay hindi magwawakas.
כט בְּנֵֽי־עֲבָדֶ֥יךָ יִשְׁכּ֑וֹנוּ וְ֝זַרְעָ֗ם לְפָנֶ֥יךָ יִכּֽוֹן׃
29 Ang mga anak ng Iyong mga lingkod ay mananahan nang panatag, at ang kanilang lahi ay matatatag sa harap Mo.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata